Menu na skróty

Makroregion wymaga skoordynowanej polityki zrównoważonego rozwoju. To zauważył Parlament Europejski, a następnie Rada, w 2007 roku, zleciła Komisji Europejskiej opracowanie strategii Morza Bałtyckiego oraz, w konsekwencji również planu działania. Chcę podkreślić tutaj rolę, jaką w opracowaniu tej strategii odegrała również ówczesna komisarz pani Danuta Hübner. Kontynuuje to dzieło obecnie pan komisarz Samecki, któremu również serdecznie gratuluję.

Strategia odpowiada m.in. na podstawowe wyzwania, które zostały tutaj wymienione, jak bowiem osiągnąć dobrobyt w regionie bez rozwoju innowacyjności czy przedsiębiorczości, czy jak nie docenić Bałtyku jako wspólnego dobra bez budowy zrównoważonego środowiska, czy też bezpieczeństwa w regionie, w tym również energetycznego bez budowy nowych źródeł wytwarzania i połączeń międzysystemowych. Podobnie dzieje się z bezpieczeństwem obywateli czy z dostępnością regionu dzięki budowie transeuropejskich połączeń komunikacyjnych.

Chcę podkreślić wielką rolę – i to jest wielki dorobek – środowisk opiniotwórczych, z którymi skonsultowano się w sprawie tego projektu strategii, w szczególności z organizacjami obywatelskimi, samorządami lokalnymi i regionalnymi, rządami oraz z organizacjami bałtyckimi. Ten aktywny udział organizacji powinien być bardzo dobrze wykorzystany w realizacji tejże strategii.

Strategia Morza Bałtyckiego to dobry przykład jak wolę polityczną możemy wypełnić instrumentami polityk wspólnotowych, które obejmują duży obszar makroregionalnej Unii Europejskiej.

Mam cztery uwagi, Panie Komisarzu. Po pierwsze, w mojej ocenie uznaję za kluczowe, aby zwrócić uwagę na zarządzanie strategią Morza Bałtyckiego, aby uniknąć rozmycia zainteresowania zarówno na szczeblu lokalnym, rządowym, jak również na poziomie całej Unii. Zadbajmy również o odpowiednie finansowanie wdrożenia i przebiegu samej strategii – zgłoszono również w tej sprawie pewną poprawkę do budżetu. Po drugie, istnieje potrzeba pełnego wdrożenia w makroregionie zasad jednolitego rynku z uwzględnieniem doświadczenia i zaangażowania szczebla lokalnego i regionalnego. Dwie ostatnie kwestie to: instytucjonalne wsparcie finansowania przedsięwzięć w ramach strategii oraz utrzymanie dobrych relacji z naszymi partnerami w regionie, jak Rosja, Norwegia, Białoruś.