Menu na skróty

Panie Przewodniczący! Sytuacja w Afganistanie jest współcześnie najważniejszym problemem, który stoi przed instytucjami międzynarodowymi, szczególnie także przed Unią Europejską po wejściu w życie traktatu lizbońskiego. To wyzwanie nie może być zrealizowane bez trzech elementów: po pierwsze, bez powodzenia bardzo ambitnej, dwuletniej misji wojskowej, po której musi dojść do przełamania walki z Al-Kaidą i przejścia części komendantów talibskich na stronę rządową; po drugie, to stabilny Pakistan i cały region w powiązaniu także z Indiami – to jest także wyzwanie drugie, które jest kluczowe – i po trzecie, to jest kwestia budowy społeczeństwa obywatelskiego. Przypomnę, że 30 lat permanentnej wojny to ogromny problem. To jest społeczeństwo niewyedukowane – ponad 90% to analfabeci. W związku z tym potrzebna jest ogromna pomoc społeczna celem budowania państwa prawa, dobrych rządów, opieki społecznej.

Chcę powiedzieć, że już dzisiaj liczba dzieci, które się uczą w tych szkołach wzrosła z 700 000 do 7 000 000, w związku z tym jedną z kluczowych spraw, które stoją przed panią Ashton jest przede wszystkim skuteczna pomoc finansowa w budowaniu społeczeństwa obywatelskiego w Afganistanie.