Menu na skróty

Panie Przewodniczący! Chciałbym nawiązać do tonu debaty, która miała miejsce podczas nadzwyczajnego posiedzenia ustępującej Komisji Spraw Zagranicznych w ubiegłą środę, ponieważ nie było czasu, żeby ustanowić nową komisję.

Wszyscy znają fakty aż nazbyt dobrze, więc nie będę się nad nimi rozwodził. Unia Europejska ma obowiązek podkreślania uniwersalności praw człowieka, dokładnego śledzenia przypadków naruszenia praw człowieka w Iranie i przywołania Iranu do porządku za brutalność i przemoc. W ubiegłym tygodniu my, członkowie Komisji Spraw Zagranicznych i delegacji ds. stosunków z Iranem, spotkaliśmy się z przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego Iranu i to są właśnie te sprawy, które wydają się nam być niezwykle istotne.

Aprobujemy w pełni dotychczasowe oświadczenia i stanowiska prezydencji, Rady i Komisji, ale jednocześnie wzywamy Radę do zapewnienia, żeby państwa członkowskie UE i ich ambasadorzy w Teheranie stosowali się w pełni do wytycznych UE dotyczących obrońców praw człowieka i zapobiegania stosowaniu tortur. Powinniśmy także uświadomić Komisji nasze zdecydowane przekonanie o konieczności wykorzystania wszystkich dostępnych nam środków. Powinniśmy wspierać i wzmacniać organizacje społeczeństwa obywatelskiego w Iranie, zwłaszcza w ramach europejskiego instrumentu na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka na świecie, a ponadto powinniśmy podjąć wszelkie wysiłki mające na celu odnowienie współpracy ze społeczeństwem obywatelskim Iranu w takich niewzbudzających kontrowersji sprawach, jak sprawy dotyczące zwalczania handlu narkotykami, uchodźców, wymiany akademickiej czy wizyt dziennikarzy w Europie, wymieniając tylko kilka z nich. Mogłyby to ułatwić nawiązywanie kontaktów międzyludzkich oraz przyczynić się do zapewnienia większej wolności słowa w tym kraju. Należy położyć nacisk na prawa człowieka, ale bez izolacji. Należy prowadzić dialog, nawet jeżeli jest to bardzo trudne.

Jeśli chodzi o Iran, to jesteśmy w bardzo trudnym i pełnym napięć okresie. Niezwykle ważna kwestia programu jądrowego pozostaje nierozstrzygnięta, więc pytamy, jak można ją rozstrzygnąć? No cóż, jednym z rozważanych środków jest nałożenie sankcji. Jesteśmy przekonani, że Unia Europejska musi znaleźć sposób na wznowienie rozmów z Iranem we wszystkich tych sprawach. Konieczność znalezienia sposobów obudowy zaufania i budowy procesu dyplomatycznego opartego na mocnych podstawach nigdy w przeszłości nie była większa niż obecnie. Powinniśmy zaoferować Radzie i Komisji pełne poparcie w ich wysiłkach. Z kolei my, Parlament Europejski, powinniśmy kontynuować nasze wysiłki mające na celu wzmocnienie naszych stosunków z Iranem w ramach dyplomacji parlamentarnej, tzn. poprzez wzmocnienie naszych więzi z Majlis.